Zijn oog viel op een regel van een advertentie in de rubriek Diversen: "Wie miezerig denkt, wordt misère!" Daaronder stond een telefoonnummer. Hij moest onwillekeurig om de formulering lachen, hoewel hij het onaangename gevoel dat verwoordt werd maar al te goed kende. Wie of wat zou er achter dat telefoonnummer zitten? Een lotgenoot? Een praatgroep? Een journalist op zoek naar een artikel met 'human interest?' Eén telefoontje en hij zou antwoord krijgen. Het zou zelfs het eind van zijn misère kunnen betekenen.
Hij aarzelde... maar zijn nieuwsgierigheid won het van zijn twijfel en even later hoorde hij een meisjesstem, die hem vroeg wat ze voor hem kon betekenen. Die stem, hij had die eerder gehoord. Lang geleden, toen hij nog gelukkig was. Maar dat was minstens tien jaar geleden en zulke mooie tijden lagen voorgoed achter hem. Die zouden nooit meer terugkomen, zolang Kim nog steeds weg was. Kim, zijn zwarte engel, was vijftien, maagd en incredibly sexy toen hij haar leerde kennen. Ze was eenentwintig, moeder van twee kinderen en still incredibly sexy, toen ze bij hem wegging ging. Hij zou haar nog steeds hebben gehad als hij maar van de heroïne af kon blijven. Dat spul had hem, letterlijk en figuurlijk, aan de rand van de afgrond gebracht. Ook werd hij uit de band getrapt. Hij had geen vrienden meer, niemand wilde hem nog kennen. Hij was niemand. Een junkie. Toen vond hij dat niet erg, zolang hij maar genoeg geld had voor heroïne en later ook smack en ice. Inmiddels was hij afgekickt en woonde hij in een flatje in een achterbuurt. Hij was dus wel degelijk vooruit gegaan, maar nog steeds wilde niemand hem kennen. Nog steeds wilde niemand hem geloven. Zo zat hij te denken en opeens realiseerde hij dat hij hardop had gedacht, want het meisje zei, dat ze hem zo goed mogelijk zou helpen dit leven achter zich te laten. Hij zou die plek, die hij zo lang geleden verloren had, weer terug krijgen. Ze spraken de plaats en de tijd af, waar ze elkaar zouden ontmoeten om de zaak te bespreken. Daarna hing hij op en maakte zich klaar voor een wandeling langs de rivier.
Het is niet bekend of hij zich aan de afspraak heeft gehouden, want drie weken later vonden twee vissende jongens een lijk met een uitgerukt hart en een gezicht, die doodsangst uitdrukte. In zijn hand klemde hij een briefje waarop nog vaag stond te lezen: "Wie miezerig denkt, wordt misère!"
SanhGrimr
Alle teksten ressorteren onder SanhGrimr©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.
SanhGrimr