Zomerdag 1

Het was vandaag een klamme, vochtige en warme dag. Normaal ga ik op dagen met dit soort van temperaturen het water opzoeken, maar daar was het nu net te koud voor. De bewolkte lucht waar regelmatig buien uit vielen nodigde ook niet uit voor buitenactiviteiten.

De mobiele telefoon die de jochies tegenwoordig hebben bood uitkomst. Ik ben zelf niet zo’n beller naar mijn vriendjes; je weet nooit of het niet wat opdringerig overkomt en of je iemand stoort. Misschien is je vriendje wel aan het spelen bij een schoolvriendje of zo. De functie Sms die elke gsm bezit bood uiteindelijk de oplossing.

Op mijn sms’je werd snel gereageerd en mijn vriendje deelde me mee in dezelfde situatie te verkeren als ik. Op mijn voorstel hem over een uurtje te komen halen werd enthousiast gereageerd.

Een ander vriendje heeft ook een gsm en dezelfde uitnodiging wekte ook bij hem belangstelling.

Bij mij thuis aangekomen werd er al snel besloten door ‘de heren’ dat er gecomputerd ging worden. Een nieuw spel dat ik aanschafte werd oordeelkundig bekeken en een paar minuten later stond er een eiland op het scherm waar dinosaurussen werden gekloond en verzorgd. Het spel is gebaseerd op de bekende film van Spielberg en het leert kinderen dat verzorging van zo’n prehistories monster toch nog heel wat inhoudt. Er volgde echter al snel een probleem: de stoel voor de pc is groot maar toch een eenpersoonsuitvoering. Als een vriendje alleen bij mij op bezoek is zal hij plaats nemen op mijn schoot; bij elkaar op schoot vonden de vriendjes echter niets aan. Ze konden het scherm niet goed zien, zaten elkaar in de weg en ik was er niet om hun vorderingen te bekijken. Ik moest dus, volgens hun voorstel, plaats nemen op de stoel en op elke knie zat al snel een lief jongetje.

De weersomstandigheden van deze dag eisten echter hun tol. Zo dicht op elkaar met een klamme, warme atmosfeer buitenshuis, maakte binnenshuis alles alleen maar erger. Al snel volgde mijn mededeling dat het wel erg warm was. De jongens gingen zo in hun spel op dat ze voor mijn woorden geen aandacht hadden, dacht ik. Een minuut later zag ik echter dat de rechtse vriend plots zijn T-shirt uittrok. Zijn bruine, mooie rug keek mij van dichtbij aan. Praktisch als ik ben stelde ik voor aan de andere knie ook ‘zijn T-shirt’ uit te doen en hij volgde mijn voorstel direct op.

Even voelde ik mij heel gelukkig. Ik keek naar twee mooi gevormde en gebruinde ruggen van mijn twee liefste vriendjes. Beide vinden zij het heerlijk om daar te worden aangeraakt en het komende uur zouden mijn beide handen geen rust krijgen. Al vaker masseerde ik hun zachtjes maar nooit zag ik twee ruggetjes te gelijk genieten van mijn aanrakingen. Een pauze werd niet gewaardeerd door ‘de mannen’. Ik genoot van hun blanke, korte haartjes op hun rug en nek, die op een gebruinde huid o zo mooi staan...

Toen er ‘s middags een film werd bekeken waren er inmiddels drie ontblote mannen in huis. Ook ik had mijn eigen advies maar opgevolgd. Twee mannen die tegen mij aanlagen moesten om de beurt lichamelijke aandacht krijgen.

Ze waren lief vandaag. Even moest ik ingrijpen toen ze aan elkaars broeken zaten te sjorren. Ze waren bezig om elkaars onderboek zichtbaar te maken als een vergelding voor iets wat daarvoor was voorgevallen.
De oudste is trouwens ‘zijn eigen ontwikkeling’ aardig aan het ontdekken. Hij kent niet veel taboes en deed op een gegeven moment iets na wat een paar seconden in beeld was geweest op de tv, een mannelijke stripper. Hij zwaaide met zijn riem door de kamer en deed de wulpse bewegingen van die man op de tv na. Toen zijn spijkerbroek op zijn knieën lag voelde dat ik weer ‘even met een praktische raad moest komen’; hij moest maar ophouden. Je weet maar nooit hoe zoiets afloopt als de jongens thuis leuk aan het vertellen zijn...

De rest van de dag?
Het ‘gewone recept’:
Een potje risk...
Een frikadellen feest (totaal 14 stuks)...
Een goed gesprek over vriendschap...
Een stoeipartij

De beide ouders bedankten mij vele malen voor de gastvrijheid. Ach, het was een kleine moeite op deze klamme dag!!

Zomerdag 2

Iets waar de boys ook maar geen genoeg van kunnen krijgen zijn de attractieparken. Vandaag zou het bijna 30 graden worden maar omdat het de laatste dag van de vakantie was, had ik beloofd om ze mee te nemen naar de Efteling. Er was nog een ander jongetje meegekomen, een buurjongen van een van mijn vriendjes. Hij bleek een vriendelijke, spontane jongen te zijn die zich rustig onder het kleine gezelschap voegde. Toen ik even later bij hem informeerde bleek hij 13 jaar te zijn. Dat zag je zeker niet aan zijn lichaamslengte die zeker op de gemiddelde jongen een jaar of 3 achter liep. Zijn vriendelijke gezicht zat vol met kleine moedervlekken die hem zeker niet misstonden. Door zijn vriendelijke uitstraling een lief ogende jongen.

Ik ben altijd nogal wat van de vragende partij en had al snel een leuk gesprekje met hem. ‘Wat zijn vader en moeder deden, wat hij later wilde worden’; je kent al die vragen wel. Hij bleek uit een ontwikkeld gezin te komen. Zijn moeder was kinderarts, zijn vader deed iets in de commerciële dienstverlening en hijzelf zat op het gymnasium. Kort tussendoor merkte hij in zijn gesprek op dat hij vond dat hij een erg strenge vader had. Zijn moeder had het niet verteld dat hij mee was vandaag, ‘anders zou zijn vader hem zelfs nú nog komen ophalen’.

Ik kende de jongen niet echt en had toch al snel een beeld van hem gevormd. Vriendelijk, leuk om te zien, intelligent en ‘houdend van een goed gesprek’. De hele dag waren wij in elkaars omgeving en praatten over van alles. Vaak, als wij in de rij stonden, zocht hij mij weer op een raakte mij zonder enige terughoudendheid aan. De drukte viel gelukkig mee, maar toch stonden wij regelmatig in een korte rij. Vermoeid als hij was op het einde van de dag, gaf hij zijn lichaam regelmatig over aan mij en probeerde zijn vermoeidheid ‘weg te leunen’. Ook de camera die ik mee had genomen en die ik regelmatig op hem richtte, had een dankbaar model. Hij vroeg mij twee keer een foto van hem te nemen en toen hij de opmerking maakte dat hij niet echt fotogeniek was, kreeg ook de opmerking van mij dat hij ‘best wel een knap gezicht heeft’ een dankbare ontvangst.

Natuurlijk kwam het onderwerp meisjes aan de orde en hij bleek in het bezit te zijn van een onmogelijke liefde. Hij was al een tijdje ‘op haar’ maar zij nog niet ‘op hem’. Toen wij een tijdje moesten lopen naar een ander deel van het park, legde ik terwijl ik naast hem liep, kort mijn arm over zijn schouder. Hij reageerde direct door ook zijn arm op mijn schouder te leggen. Ik vond het van een jongen die ik nog maar zo kort maar kende een bijzondere reactie. Door het verschil in lichaamslengte liep het niet erg comfortabel maar hij bleef me vast houden. Ik vertelde hem dat ik hem ‘wel een aardige jongen vond’ en vroeg hem wat speels of hij ‘toevallig wat behoefte had aan een knuffel’. Hij gaf geen reactie en ik plaatste mijn bewering in een wat krachtige context door te zeggen dat hij volgens mij verlangde naar ‘een knuffel van een leuk meisje’. Hij zweeg. “Knuffel jij nog wel eens met iemand?” vroeg ik hem. “Wel eens met mij moeder” was zijn ietwat treurige antwoord. Dat dit alles geen impulsieve daad van hem was geweest vond ik later uit toen ik weer mijn arm om hem legde en hij deze direct weer beantwoorde.

Het was een warme dag en de 30 graden werden zeker gehaald. Jammer dat ik met deze jongen niet echt vaker contact kon hebben. Zijn ouders verboden alle moderne communicatie als msm en gsm in het algemeen. Zouden deze vormen van contact met deze jongen die duidelijk naar wat aandacht zocht, nou echt veel kwaad gedaan hebben?

Zomerdag 3

Wat doet men als het warme weer zolang aanhoudt? Natuurlijk stapt men dan elke dag automatisch in de korte broek. Veel dingen gaan zich dan ineens buitenshuis afspelen en zelfs de maaltijden worden in de schaduw, buiten genuttigd. Het is een tijd van je overgeven aan het water en de zon die dan zijn mooie sporen achterlaat in de vorm van een totaal ontspannen gevoel en een gebruinde huid.
Het is een tijd waarin men de gemakken van het door gas verwarmde kooktoestel achter zich laat en probeert zijn eten klaar te maken op een door kolen gestookt, zwart geblakerd rooster. Het liefst natuurlijk bij de plas zodat het bluswater voor zowel de eventuele oververhitte BBQ als het voor oververhitte lichaam in de buurt aanwezig is. Wat doet men als men is uitgenodigd voor een ‘op kolen gestookt eetfestijn’ en men geen zin heeft om alleen te gaan? Men vraagt zijn vriendje.

“Zijn er ook andere kinderen?” Die vraag kon ik positief beantwoorden. Hij zou zich bij mij in de omgeving zeker niet vervelen maar vindt jongens van zijn eigen leeftijd natuurlijk ook interessant. Het is natuurlijk ook iets rustgevends te weten dat ik hem niet de hele middag zou hoeven bezig houden. Er waren inderdaad een hoop kinderen en hij vermaakte zich prima. Ik zag hem af en toe eens voorbij rennen, we zwommen met de andere kinderen samen wat, maar voor de rest vermaakte hij zichzelf. Dat gaf mij de kans om mijn sociale contacten weer eens wat bij te spijkeren en ik vond zelfs een horend oor bij iemand die onze vriendschap heel speciaal vond. Ik legde hem uit wat ik zo leuk aan kinderen vind en hij, als vader van een leuke 7 jarige belhamel, beaamde dat. Hij complimenteerde mij omdat ik zo veel over heb voor kinderen en ‘het was hem opgevallen dat zij snel bij mij op hun gemak zijn’.

Om een uur of acht waren de meeste van de ongeveer 30 aanwezigen weer vertrokken. Er dreigde duidelijk onweer in de lucht en we waren inmiddels al een uur of vijf ter plaatse. Mijn kleine vriendje wist van geen ophouden en toonde hoe blij en vrolijk leuke boys toch kunnen zijn. ”Hij wilde nog even met mij mee”. Ik gaf hem mijn gsm en vroeg hem ‘dan maar even zijn vader te bellen’. Deze had het duidelijk druk gehad die dag en vond het prima. “Mag ik dan ook blijven slapen?” was zijn vraag. Ik gaf hem weer mijn mobiele toestel en liet hem ook weer deze vraag stellen aan zijn vader. Ik kreeg hem al snel weer terug en verzekerde zijn vader dat ‘het echt geen moeite voor mij was’. Ik ken zijn vader al jaren en we zijn vertrouwd met elkaar.

Misschien omdat hij de open zak met houtskool had gedragen... Misschien omdat hij in ‘de wilde natuur’ had gezwommen... Misschien omdat het een klamme, benauwde dag was geweest... Misschien omdat hij op het licht natte gras had gevoetbald... Misschien omdat zijn natte korte broek niet zo prettig aanvoelde... ...maar hij vond het prima als we eerst even thuis onder de douche gingen.

Ik douchte mij eerst even snel en hij zat rustig in zijn onderbroekje op de rand van het bad te vertellen over de nieuwe pokémon kaarten die hij had. Even later stond hij onder de douche en ik vroeg mij af hoe daarna zou gaan reageren. Tot nu toe heeft hij mij altijd gevraagd of ik hem af wilde drogen. Als ik hem in het verleden vroeg waarom hij dat niet zelf deed, gaf hij meestal als reden op ‘dat hij dat niet leuk vindt’. Ook deze keer moest ik aan zijn verzoek voldoen. Toen de jongen droog was, keken wij beiden een beetje beteuterd naar beneden. Op de grond van de badkamer lag daar zijn natte onder- en korte broek van hem. “Moet ik die nou weer aan?” Het was een vraag die ik niet direct kon beantwoorden.

“Weet je wat ik doe” stelde ik even later voor, “ik doe je onderbroek wel even in de wasdroger, dan kan je hem zo weer aan.” Hij vond het prima en volgde mij naakt naar de kamer waar het betreffende apparaat stond. “Mag ik dan gel in mijn haar doen?” Iets wat natuurlijk in deze tijd erg in is en wat zijn moeder niet altijd toestaat. Deze mooie jongen is in het bezit van rond geknipt, blond haar dat zonder enige versteviging prima in model blijft. Hij vindt het echter ‘stoer’ om zijn haren naar achteren, in een soort van 50’er jaren stijl te kammen. “Oké” gaf ik toe. “Dan wil ik het zelf doen”.

Daar mijn badkamer niet groot is ging hij naar de huiskamer en ging staan voor de, voor hem, lichaamsgrote antieke spiegel die midden in de kamer hangt. De zon scheen inmiddels laag onder de parasol door en probeerde zijn licht te laten doordringen door de rieten zonwering. Ik stond daar zo te kijken en zag een lichtbruin engeltje die voor de grote spiegel zijn haar stond te kammen. Zonder enige schaamte liet hij zijn 8 jarig lichaam zien aan de vele jaren oudere spiegel, aan de laaghangende zon en aan de man die hem het mooiste jongetje van de wereld vond... zijn handen die langzaam door zijn blonde haren gingen en zijn buikje dat, als een kleine klit in zijn haar enige weerstand bood aan zijn kleine handen, langzaam naar voren boog... zijn mooie hoofdje dat hij schudde om zijn haren in model te brengen... zijn mooi gebruinde, slanke rug waaruit zijn schouderbladen staken en die eindigde in zijn slanke, stevige maar witte billetjes... een klein slank uitsteekseltje aan de onderkant van zijn buik dat licht gekromd naar het parket keek.

Ik ging naast hem staan en hij keek even met pretoogjes naar boven. “Mooi hè” zei hij mij, doelend op zijn haar. Ik streek zachtjes over zijn rug vanaf zijn schouderbladen tot zijn billen en zei hem dat ik hem een hele mooie jongen vond. We stonden daar een minuut of 5 en onze bewondering voor zijn lichaam werd onderbroken door de harde zoemer van de wasdroger. Zijn onderbroek was nu droog. Ik haalde hem uit de droger en hielp hem aantrekken.

De rest van de avond lagen wij tegen elkaar aan, keken naar een film en ik streelde zijn buikje. Het werd laat voordat ik hem naar zijn bed in de logeerkamer bracht. Ik gaf hem een zoentje op zijn hoofd en vertelde hem dat ik hem lief vond. We sliepen snel.
Het was een zwoele nacht.

Zomerdag 4

Het was vandaag op woensdagmiddag dat mijn gsm weer af ging. Het was al laat in de middag maar een stem vroeg ‘of hij nog even langs mocht komen’. Mijn argument dat het al half vijf was geweest wimpelde hij weg met bekende kinderlogica. “Ik hoef pas om half negen naar bed, dus kan ik nog uren bij je spelen”. Ik moest hartelijk lachen om zijn betoog maar vroeg hem de spelerij even uit te stelen tot na het weekend. Ik moest nog even wat neerschrijven op mijn laptop.
Het was een klamme zomer. De temperaturen zakken alweer wat...