Jeetje is lastig ...

Als je uit een warm land komt dan valt het echt tegen als je weer in Nederland komt. Donderdag viel wel mee want toen was het nog een beetje warm, maar vrijdag was al bibberen. Nu lijkt het of iemand het licht heeft gestolen want het is al acht uur en het is nog hartstikke donker. Het regent en ik ben al vroeg wakker.

Dat komt door Jeetje die wat problemen heeft met zijn biologische klok. Al om zes uur liep hij door het huis te banjeren en kwam mij vertellen dat hij zich verveelde. Hij is een brutaal mannetje en komt overal in of bij. Je kan er vergif op innemen dat, als Feyenoord kampioen wordt, hij ergens tussen die mannen instaat op het bordes. Dus als je aan het einde van het seizoen ineens een jongenskoppie op tv ziet dan weet je dat hij het is. In het vliegtuig had hij ook weer snel de harten van de stewardessen veroverd want hij weet het: zij zijn de sleutel om in de cockpit te komen. Eigenlijk laten ze niemand meer binnen na 11 september, maar hém moet het natuurlijk weer lukken.

Dus: om 6 uur in de ochtend begint hij over vliegen te praten.

Ik hou helemaal niet van vliegen. Niet op mijn brood en niet door de lucht. En zeker niet als ik nog niet wakker ben. Als ik een geluiddemper had die liet ik hem er nu een stuk of tien van inslikken. Kwebbel, kwebbel, kwebbel soms lijkt die net op al mijn tantes bij elkaar.

"Jeetje. Ga naar je kamer."

"Neej. Ik heb het kouhoud."

"Dan ga je naar je bed. Onder je dekens liggen."

"Neej. Ik wil bij jou."

"Ga dan bij Papa liggen of bij Emmetje."

"Neej."

Hij staat aan het voeteneinde en kijkt mij heel kwaad aan. Net of die recht heeft om bij mij te komen liggen. Hij kan echt dwingen. Ik trek de dekens over mij heen om hem niet te zien. Wanneer ik na een halve minuut kijk dan staat hij er precies nog zo en...hij kijkt nog steeds kwaad. Hij wacht.

"Ok. Kom dan maar weer. Maar wel je kop houden anders krijg je problemen." In een keer trekt er een lach over zijn gezicht en duikt hij bij mij onder dekens. Ratje, hij is gewoon een ratje die weet hoe hij zijn oudste broer moet bespelen.

Even later voel ik hoe koud hij het werkelijk heeft. Hij bibbert over zijn hele lichaam. Ik probeer hem lekker warm te wrijven want met zo'n ijsklompje naast mij in bed kan ik ook helemaal niet slapen. Hij doet zijn best om niet te praten. Dat lukt en ik val weer in slaap. Maar niet lang. Twee uur later wordt Emmetje wakker voor zijn 'plasrondje' en slaat nog al hard met de deur. Iedereen is gelijk weer wakker.

"Jeetje is echt een mini-homo," zegt die. "Die kruipt alleen maar bij mannen in bed."

"Nou scheit. Robin is lekker warm."

"Kusje Robin. Kusje Robin," daagt Emmetje hem uit.

Het interesseert Jeetje geen mallemoer wat Emmetje over hem zegt. Ik ken hem. Mijn kleine broertje pakt hem wel weer terug. Misschien pas dagen later, maar het gaat gebeuren. Jeetje onthoudt alles. En als die dat doet dan herinnert hij 'het slachtoffer' er gelijk aan waarom hij het doet. Gelukkig hoef ik daar niet bang voor te zijn want hij ligt lekker warm tegen mij aan. Hij bevestigt dat door mij ineens een kus op mijn wang te geven.

"Jij bent mijn liefste broer," zegt hij keihard om Emmetje te zieken.

"Gatverdamme, homo's," klinkt het een bed verder op.

"Jij bent gewoon jaloers," babbelt Jeetje verder.

"Echt niet."

"Echt wel."

"Koppen dicht. Ik wil slapen," gil ik tussendoor.

Maar niks helpt. Als die twee gaan bakkelijen met elkaar dan blijven ze aan de gang. Dan maar de wijste zijn. Ik sla de dekens van mij af en loop naar de kamer van Jeetje. Ik zet een stoel voor de deur en ga lekker in zijn bed liggen. Echt slapen kan ik niet meer en na drie kwartier ga ik weer terug naar mijn eigen kamer.

Daar zie ik dat Jeetje en Emmetje hun ruzie hebben bijgelegd. Ze zijn allebei weer in slaap gevallen. Maar...ze liggen alletwee in mijn bed.

"Mini-homo's," denk ik hardop en kruip maar in het bed van Emmetje. Ik hoop dat ik nu even rust kan vinden maar weet dat dit nooit lang kan duren want Mama zal straks komen vragen of wij willen helpen met boodschappen doen.

Fijn om weer terug te zijn in Nederland: de zon is gestolen, het regent, Jeetje is zijn biologische ritme kwijt en ik...ik ben mijn bed kwijt.

Mini-homos.

31-08-2002

Jatagan

Alle teksten ressorteren onder Jatagan©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Jatagan