Verhalen

Boysocks, Voetbal

Door Boysocks - eerder verschenen op de website van Martijn

Half juli had ik twee kaartjes gekocht om naar dit toernooi te gaan, vorig jaar geherintroduceerd bij mijn favoriete voetbalclub Ajax. Bij deze editie waren Barcelona, Arsenal, Lazio Roma en natuurlijk Ajax aanwezig. Om drie uur 's middags zou ik een vriend van me ontmoeten op het station vanwaar wij naar 's Hertogenbosch zouden reizen. Op het perron zie ik een man staan met twee zoontjes die beiden een trainingspak van Ajax dragen. Ik ga door dezelfde deur de trein in en ga in de coupé naast hen zitten.

Tijdens de rit spreek ik met mijn vriend over mijn scoutingervaringen van de afgelopen weken, de vader van de jongens mengt zich na verloop van tijd in het gesprek. Ze gaan een andere kant op na het verlaten van de trein. In de trein die me naar Amsterdam vervoert, verbaas ik mezelf over het feit dat we weer met z'n allen in hetzelfde compartiment zitten. Natuurlijk ga ik weer naast hen zitten en het gesprek raakt verder op gang. Na station Utrecht zijn we wel uitgepraat en bij aankomst op station Amsterdam Duivendrecht verlies ik ze uit het oog.

Mijn vriend en ik lopen richting de Amsterdam ArenA, onderweg kijk ik mijn ogen uit naar alle jochies in sportkleding. Vele sportbroekjes en shirts van de verschillende clubs, ook lopen er veel knullen topless rond. Mijn vriend lacht een beetje terwijl ik aan het rondkijken ben, opeens wijst hij me een heel mooi blond jochie.

Bij de ArenA aangekomen zien we allerlei kraampjes die voetbalspullen verkopen, beide kopen we een sjaal die speciaal voor dit toernooi is gemaakt. Voordat we het stadion ingaan, hang ik mijn Ajax-ketting over mijn shirt heen. We zoeken naar onze plaatsen; omdat we zo vroeg zijn is het stadion nog bijna leeg en zijn ze makkelijk te vinden. Rond vijf uur zitten we op onze plaatsen, de eerste van twee wedstrijden op deze zaterdag 5 augustus zou om 18.30 uur beginnen.

Rond 17.15 uur begint het officiële programma dat deze avond gepresenteerd wordt door RTL4-medewerker Ron Brandsteder. Het eerste wat ik hoor is dat Barcelona bovenaan staat, omdat zij het best uit de eerste toernooidag waren gekomen (het Amsterdam Tournament is verspreid over twee dagen). De andere drie teams stonden met evenveel punten op gelijke hoogte, het toernooi kon dus nog alle kanten op.

Een hoop moois loopt in onze omgeving, twee rijen voor ons zit een erg knappe knul met donkere stekeltjes, hij draagt een shirt met de naam van speler Grønkjær er op. Een half uurtje voordat Barcelona vs. Lazio Roma begint, zie ik twee mannen met twee jongens onze richting op komen. Ze gaan een rij achter ons zitten, de jochies zitten schuin achter me met slechts één stoel verschil. Geen van beiden is in voetbalkleding, aan hen is ook niet te zien voor welke club(s) ze zijn. Bij de eerste wedstrijd zijn ze, net als die vriend van me, duidelijk voor Barcelona!

 

De vader van een van die twee maakt een rare opmerking die mij achterom doet kijken, meteen begint een van de knullen tegen me te praten en het ijs is gebroken. Dit doet mij dus regelmatig achterom kijken, eigenlijk best lullig voor die vriend van me. Bij rust staat Lazio Roma voor, eigenlijk zou dat wel goed zijn voor mijn favoriete team, maar omdat de jochies voor Barcelona waren, deed ik ook maar of ik hoopte dat het nog zou veranderen. Uiteindelijk gebeurde dat ook, het werd een gelijkspel met de uitslag 3-3, hierdoor kon Ajax het toernooi eigenlijk al niet meer winnen, maar ja de jochies waren blij!

Tussen de twee wedstrijden was een pauze van een half uurtje, mijn vriend en ik hadden nog niet gegeten dus we gingen naar de locale MacDonalds Express. Het was erg druk, we waren dan ook maar net op tijd terug. De spelers van Ajax en Arsenal kwamen al het veld op. Ik kon de gesprekken van de mensen achter me goed volgen en keek ook regelmatig achterom.

Tijdens de wedstrijd had ik dus veelvuldig oogcontact met beide jochies, een van de twee leek het vervelend te vinden, de andere kon de aandacht wel waarderen. Beiden hadden ze donkerblonde haren en de ene had blauwe ogen en de andere bruine. De knapste van de twee was ook degene die mijn aandacht wel prettig vond, alleen hij (of zijn ouders) had geen smaak wat schoentjes betreft. De andere had hele gave gympies aan, deze liet hij vaak onbewust aan me zien.

Na een aantal verkeerde beslissingen van de scheidsrechter raakte ik een beetje aan de praat met de vader van de knapste, als gevolg hiervan begon ook zijn zoontje steeds meer te babbelen. Vlak voor de rust komt "mijn" Ajax met 1-0 voor. In de rust werden mij dropjes en marsjes aangeboden maar deze weigerde ik. Tijdens de rust ging vader zingen en het joch liet duidelijk merken dat-ie het niet leuk vond. Ik deed met hem mee dat de vader gek bezig was, hierdoor werd het een behoorlijk informeel gesprek.

Na de thee kwamen beide elftallen ongewijzigd het veld op. Toen Ajax eindelijk op 2-0 kwam, waren er drie pogingen nodig voordat de wave eindelijk het hele stadion rond ging. Eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat het uiteindelijk zo goed ging dat er drie volledige golven door de ArenA waren gegaan, de jongens schenen het prachtig te vinden.

Dick Jol fluit de wedstrijd af, de uitslag is 2-0. Met dit resultaat is de eindstand van het toernooi: 1. Barcalona; 2. AFC Ajax; 3. Lazio Roma; en 4. Arsenal. Na de wedstrijd kwam Ron weer het veld op om te vertellen dat over een minuut of tien de prijsuitreiking plaats zou hebben. Mijn vriend en ik stonden op om het stadion te verlaten want anders zouden we niet op tijd zijn om de laatste trein richting huis te nemen. Wij lopen de ArenA uit in de veronderstelling dat we een van de weinigen zijn die het stadion verlaten, in tegenstelling tot onze vermoedens belanden wij in een mensenmassa en moeten we superlangzaam richting het station lopen. Onderweg zijn er een hoop mooie jochies te zien, ik kijk veelvuldig naar de grond om te kijken of ze ook mooie schoentjes aan hebben.

Op het station naar het juiste perron, instappen in de juiste trein. Deze is zo vol dat we blij mogen zijn dat we nog een zitplek vinden. De trein zet zich in beweging, ik ben nu in de wetenschap dat ik rond half een 's nachts thuis zal zijn. Drie coupés voor ons zie ik een knul snoepjes uitdelen, dit tot ontevredenheid van zijn vader. De jongen loopt eerst helemaal de andere richting uit met zijn zak, zodra aan die zijde het hele treinstel voorzien is van een snoepje zegt zijn vader dan ook dat het genoeg is geweest. Dit vond Nicky, ik hoorde zijn vader zijn naam zeggen, niet eerlijk en hij begon vrolijk verder uit te delen (ik hoop van harte dat hij bij thuiskomst geen straf heeft gehad). Bij ons aangekomen feliciteerde hij mijn vriend met de toernooiwinst van Barcelona.

In 's Hertogenbosch aangekomen gaan we naar het perron van de trein die ons weer naar huis zal voeren, we stappen de trein in en gelukkig kunnen we ook hier zitten. Na een korte rit nemen we weer afscheid van elkaar.

Thuis aangekomen ben ik dit gaan schrijven en nu ga ik naar bed.

Groetjes Boysocks

Alle teksten ressorteren onder Boysocks©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Boysocks

terug naar boven