Ik moest vroeg mijn bed uit, een hele lange dag voor de boeg. Rond 8u moest ik de trein hebben. 't Was nog relatief rustig op het station. Ook in de trein waren niet echt veel mensen. Ik zat alleen in zo'n dubbele zitplaats, daar ga ik meestal zitten omdat ik mijn benen wil kunnen strekken.

Ik moest één keer overstappen onderweg, ook na die overstap zat er nix leuks in mijn buurt. Jammer maar helaas, we kunnen niet altijd geluk hebben in de trein. Anyway, na mijn tweede treintje moest ik op zoek naar een rode auto. Ah da's makkelijk, net buiten het station stond er een die aan de beschrijving voldeed. Hmm niemand in de buurt. *blieb, blieb* Een SMSje, mijn chauffeur zou iets later komen… pfew… bijna iemand bij de verkeerde auto gezocht. En die voldeed nog wel aan de beschrijving.

Na een tijdje in de auto gezeten te hebben reden we vlak bij het park achter een Belgische auto. Twee jochies op de achterbank. Net niet goed zichtbaar allemaal, maar wel leuke gespreksstof. De auto op de parkeerplaats gezet en richting kassa gewandeld. Onderweg al redelijk wat mooie knulletjes zien lopen. Een kaartje gekocht en het park in gegaan.

Tja, wat valt er verder te zeggen over zo'n dag… We hadden in elk geval alle coasters gehad. In veel rijen waren mooie jochies te zien. Enkele shirtless, da's het mooie van goed weer [>25 graden Celsius]. Gelijk aan het einde van de eerste coaster hoorde ik achter me een gesprek van een vader en zijn zoontje: "Nooit weer" zei de man, de jongen vond het gaaf en ik mengde me er een beetje tussen met de opmerking dat het wel mee viel, dat ze eigenlijk een keer vooraan moesten gaan zitten. De vader zou er echter niet meer in gaan, en of de jongens het nog eens gedaan hebben… Who knows?

Veel jongens liepen op sandaaltjes, een enkeling met sokjes, de meeste zonder. Er liepen ook veel Nike's en Adidasjes rond. Sommige met 'normale' sokjes andere met halfsokjes. De normale vind ik persoonlijk leuker, maar ook van de halfjes kan ik genieten hoor :-). In de wildwaterbaan werden we niet nat genoeg, toen maar ff op een andere manier verfrissing gaan zoeken.

Al met al een hele leuke dag in het park gehad, maar het werd tijd om te gaan. De snikhete auto in, immers die had een groot deel van de dag op de parkeerplaats in de gloeiende zon gestaan. Na een tijdje gereden te hebben was ik weer op het station alwaar ik mijn trein moest gaan halen voor de terugreis. Mijn eerste gedachten waren dat de terugreis wel weer net zo saai zou zijn als de heenweg. Maar ach, ik had toch een heerlijke dag pretpark achter de rug. Zelden heb ik me zo vergist [grin]

Op het wel zo bekende gele bord kijkend zag ik dat mijn trein binnen enkele minuten zou vertrekken. Ik dus rennen naar het betreffende perron. De trein was er nog niet. Hmm, omroepbericht vertelde me dat de vorige trein pas over een half uur zou komen. Ik zag een gezinnetje staan bij me in de buurt en terwijl ik daar stond ving ik op dat ze ook naar mijn volgende tussenstation moesten. Weer een omroepbericht: De daaropvolgende trein (die er dus op dat moment aan moest komen) zou helemaal niet rijden. Ik draai mezelf om en zie dat daar de stoptrein zit naar mijn tussenstation. Ik vroeg aan die mensen of ze inderdaad naar dat station moesten. Dat was zo. Ik zei ze dat ze dan het beste de trein aan de overzijde van het perron konden nemen, ik zou dat ook gaan doen en moest naar hetzelfde station.

Druk in die trein, maar ja wat wil je, veel intercitygebruikers zaten er ook in. Ik was maar meteen op het balkon gaan zitten, dan had ik in elk geval een zitplaats. Tot mijn verbazing deed het betreffende gezinnetje dat ook. Ik zat naast de kinderwagen waarin een jochie zat met een leuk petje op, alleen nog wat te jong. Daarnaast zaten de vader en de dochter. Schuin tegenover mij - bij de treindeur aan de andere kant dus - zat de moeder. Er was ook een zoontje, die zat naast mij, nou ja naast… aan de andere kant van de deur waar ik zat.

De knul had donker bruin haar, bruine oogjes, een leuk shirt aan, korte broek, geen sokjes maar wel hele gave sportschoentjes. Ik weet niet meer welk merk, het waren vast goedkope maar ze waren gewoon gaaf om te zien [grin]. Het was extreem warm in de trein, terwijl ik af en toe eens zuchtte keek ik naar de jongen. Zijn mooie gelaat. Gezichtje met sproetjes, mooi neusje en de kuiltjes in zijn wangen als hij lachte.

Bij een van mijn volgende zuchten zei zijn moeder tegen mij dat het inderdaad wel extreem warm was in de trein. 'Ach valt nog wel mee, in de rijen bij SixFlags was het veel warmer' zei ik vervolgens. Een gesprek kwam op gang. Ze waren met het hele gezin naar het Dolfinarium in Hardewijk geweest. Ik vertelde ze over Goliath en de andere achtbanen. Eigenlijk zou het park tot 21u open zijn, maar ik was nu toch wel blij dat we er door de hitte eerder uit waren gegaan, immers anders was ik deze mensen niet tegengekomen.

Ik pakte een kauwgom en bood de leuke jongen er ook een aan. Hij nam die aan en mijn hand raakte de zijne even. Hij stopte het in zijn mond en schonk mij een lieve lieve glimlach. Toen hij weer wilde gaan zitten was ie ff vergeten dat hij op een opklapstoeltje zat en hij viel dus op de grond. Ik heel bezorgd reageren, waardoor mij nog meer hele lieve glimlachjes geschonken worden door de knul.

Op den duur kwamen we bij het 4e tussenstation, toen bleek dat we met z'n allen in het verkeerde treindeel zaten. Het deel waarin wij zaten zou worden afgesplitst en naar een of ander dorp uit de buurt vertrekken. Grmbl, wij de trein uit en naar achteren rennen. Wat denk je alles vol… Zelfs 1e klas zat het helemaal vol. Ik loop terug naar het balkon van die trein, waar ook geen zitplaats meer was. Tot mijn verbazing zie ik daar ook dat leuke gezin weer staan, ze willen net de kant op gaan waar ik vandaan kom als ik ze vertel dat dat ook geen zin heeft omdat het daar ook vol zit. Staan we daar vlak bij elkaar.

De trein gaat weer rijden, we raken meer met elkaar in gesprek. Af en toe komt de jongen tegen mij aanleunen. Dan gaat hij weer een stukje wandelen en valt bijna om. Ik zeg tegen hem - verwijzend naar zijn valpartij bij het opklapstoeltje eerder - dat het best een klunsje is terwijl ik hem door zijn haar strijk. Dan kijk hij me enkele minuten strak in de ogen aan, ik verdrink bijna in die mooie bruine kijkers van hem. En wat een mooie glimlach hoort daarbij zeg. Hij leunt weer tegen me aan. Djeezzz van mij mocht de trein terplekke stil vallen en daar uren blijven staan. Wat dan weer net niet gebeurd natuurlijk. Ik strijk nog eens met mijn hand door zijn haar. Dan opeens begint ook zijn zusje mijn aandacht te vragen. Hele verhalen hoor ik nog even snel over wat ze die dag allemaal gezien heeft. Mijn overstapstation komt naderbij. De trein remt af. Ik wens hen wel thuis, zij wensen mij een fijne thuisreis. Ik bedank ze, zie dat mijn volgende trein een paar minuten vertraging heeft. Ik gebruik die tijd om de leuke jongen na te kijken. Nog even kijkt hij om, even hebben we weer oogcontact… dat was het dan… Zal ik hem ooit nog zien, zal ik ooit nog in die kijkertjes kunnen kijken. Waarschijnlijk is het antwoord op beide vragen 'nee'. Maar ach… het was een mooi moment.

Toen kwam mijn volgende trein eraan. Nix leuks op het perron, maar ja, het kan ook geen twee keer feest zijn. Ik ga de trein in. Deze was wat rustiger, maar ja wie wil er dan ook naar mijn woonplaats [grin]. Ik ging in zo'n 4-persoons plek zitten om zo extra beenruimte te hebben. Alle andere 4-persoons plaatsen waren ook al bezet. Komt er een vrouw met een kinderwagen langs: "Meneer vind u het erg als we hier bij komen zitten, want dan kan ik hem ook goed neerzetten". "Nee hoor, helemaal niet erg". Vervolgens zag ik een leuk jochie aan komen wandelen die bij haar scheen te horen. "Kom jij maar hier zitten Bobby, of nee, ga maar bij het raam zitten dan kan ik hem beter in de gaten houden" zei ze wijzend op de kinderwagen. Bobby was een jongen met korte haartjes, blauwgroene ogen, een wipneusje en een strak uitgelijnde kaak. Hij droeg een korte broek, gestreept shirt, leuke sportschoentjes en witte sportsokjes.

Hmm toch nog mooi uitzicht dus. Ik pak mijn GBA uit mijn tas en wilde net gaan spelen toen Bobby vroeg welk spel ik had. Ik zei tegen hem dat ik Mario Kart Super Circuit aan het spelen was. "Oh leuk, die heb ik ook wel eens gespeeld" en hij vertelde over zijn vriendje die dat spel ook had. Verder begon hij te vertellen dat hij thuis ook een GBA had. "Je mag wel mee kijken als je wilt hoor" "Ja Bobby, ga maar aan de overkant naast die meneer zitten". Lieve Bobby gehoorzaamde en kwam naast mij zitten. Lekker dicht tegen me aan om goed op het scherm mee te kunnen kijken. Toen ik af was vroeg ik of hij eens wilde spelen.

Natuurlijk wilde hij dat wel. Ik liet hem rustig zijn gang gaan. Af en toe lekker tegen hem aan kruipend om mee te kunnen kijken. Toen ik even later met de vrouw - die niet zijn moeder bleek te zijn - zat te kletsen over de ellende van de trein kwam hij uit zichzelf nog dichter tegen me aan en wilde met alle geweld laten zien hoe goed hij was (hij reed inmiddels al 2e). Terwijl ik aan het praten was voelde ik gesokte voetjes tegen mijn benen aan, de knul in de kinderwagen voerde behoorlijk wat druk uit. Aangezien ik een korte broek aan had voelde ik dus sokjes op mijn huid. "Zal ik hem wat wegrijden?" "Nee joh, ik vind het helemaal niet erg" zei ik terwijl ik heel even zijn gesokte voetjes aanraakte. De knul schonk mij een lieve glimlach. Hij was nog erg jong - buiten mij AOA - maar oh oh oh wat een lief lachje.

Ze zaten door de problemen al behoorlijk lang (3,5u) in de trein, ze zouden nog ruim een uur moeten. Hmm, even kroop de gedachte door me heen om langer dan noodzakelijk in de trein te blijven dan noodzakelijk zou zijn… Maar dat zou ook weer teveel opvallen en ik besloot dan ook gewoon uit te stappen waar ik dat oorspronkelijk ook zou moeten doen. Anyway, toen we ongeveer halfweg waren was hij al bij de derde baan (hij was al een keer tweedes en een keer eerste geworden) . De vierde baan moest ik van hem uitrijden. Nadat ik dat gedaan had was ik al op mijn plaats van bestemming. Ik wenste hen een prettige voortzetting van de reis. De jongen zwaaide enthousiast en ik baalde een beetje dat het zo snel geëindigd was.

Life can be beautifull, if you are happy with what you get J :)

Groetjes Boysocks

Alle teksten ressorteren onder Boysocks©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Boysocks