Door Boysocks - eerder verschenen op de website van Martijn

Op vakantie in het zuiden van het land dacht ik dat ik wel een paar dagen kon gaan genieten van de kermis in Tilburg, die nationaal en internationaal grote bekendheid geniet. Enerzijds door de grootte ervan, tot voor kort was het zelfs de grootste van Europa. Anderzijds door de "Roze Maandag" die er al enige jaren wordt georganiseerd.

Als je het kermisterrein opwandelt, weet je dat je een lange tocht wacht: minimaal drie kilometer lopen. Daar dit mijn eerste avond zal zijn - vandaag is de eerste van negen kermisdagen - kies ik ervoor om er alleen maar overheen te wandelen. Genietend van de attracties om me heen, hoe enger hoe leuker, loop ik in een grote mensenmassa. Natuurlijk zijn er een hoop mooie jongens te zien. De kans op echt contact is beperkt, vooral omdat ik zelf deze avond nog niet in attracties ga.

Slechts lopend over de kermis observeer je natuurlijk een hoop. Je ziet meteen een keerzijde van die leuke bende. Een troep kinderen loopt half huilend aan de hand van hun ouders. Eigenlijk willen die kids al op bed liggen, maar pa en ma willen de hele kermis zien. Mijn mening is: ga dan 's middags met je kinderen naar de kermis, neem een oppas als je in de avonduren zelf terug wilt. Maar laten we het over de leuke dingen van de kermis hebben.

De meeste jochies verlaten de kermis met een 'Pikachu'; die Pokémon is vrijwel overal te winnen. Soms is de gewonnen Pikachu groter dan het jochie zelf, best lachwekkend allemaal.

Natuurlijk moet ik als boylover ook een keer 's middags over de kermis, lekker mijn ogen de kost geven. Vanaf een uur of twaalf beginnen de attracties open te gaan en een uur later is alles open. Nu het nog rustig is een mooie botsauto opgezocht om er een uurtje of wat in door te brengen. Tijdens het rondcrossen kom ik een hoop jochies tegen, eentje komt wel opvallend vaak tegen mij aanbotsen, of verbeeld ik me dat? Sommige knulletjes zijn gewoon te klein voor de botswagens, ze worden dan ook door de wagen geslingerd, na korte tijd stond er eentje huilend aan de kant, de arme stakker!

Na een uurtje heb je het wel gezien en ben je toe aan iets anders, dus weer de mensenmassa in - inmiddels was het véél drukker geworden - op zoek naar een uitdaging. Aan het andere eind van de kermis kom je bij de 'MegaDrop,' een paal van ongeveer 40 meter hoog die je ruim 30 meter naar beneden laat storten. Je krijgt het gevoel een vrije val te maken. Er zijn drie stoeltjes naast elkaar, de attractie zit bijna vol. Ik ga er met een vriend van mij in, hij moet langs twee volwassenen zitten en ik mag langs twee jochies zitten: een blond Godje en een halfbloedje dat er ook best mag wezen. Dat blonde knulletje zit naast mij en begint me te vragen of ik er al eens in ben geweest. "Ja," zeg ik en ik vertel hem over het vorige kermisjaar. Een kort maar leuk gesprek met een mooie blonde knul, hij had mooie bruine oogjes!

Na enige tijd bij de grijpautomaten win ik zelf eindelijk ook een Pikachu die ik vol trots aan mijn broekriem gesp, zodat het wandelend schoon mijn Pokémon kan bewonderen. Mijn vriend en ik gaan naar het terras, even iets drinken terwijl we genieten van het uitzicht. Korte tijd later komt er aan het tafeltje naast ons een gezinnetje zitten, dat later Amsterdams blijkt te zijn: vader, moeder, twee zoontjes en een dochter. Drinkend van mijn cola hoor ik dat ene zoontje zeggen: "Kijk pap, hij heeft ook een Pikachu." Vervolgens ga ik zo zitten dat het hele gezin de Pokémon kan bewonderen en hoor ik zijn broertje zeggen: "En hij is ook voor Ajax!" "Nee," zegt zijn moeder, "hier zijn ze allemaal voor Willem II." Dat joch spreekt over mijn ketting waarop het logo van de Amsterdamse club staat. De jongens hebben het warm en doen hun jassen uit, ik zie bij beide een Ajax-shirt verschijnen.

De oudste van de twee heeft mooie sportschoenen aan van het merk Fila, donkerblauw met rood/blauw gevlochten veters en witte afwerkingen aan de achterkant van de schoen. Hij draagt witte sportsokken die bij het lopen soms onder zijn trainingsbroek uitkomen. Alsof ook hij weet dat sokjes en schoentjes een voorliefde van me zijn, laat hij ze regelmatig lief lachend aan me zien! Het gezinnetje vertrekt en korte tijd later verlaten ook wij het terras, nog wat op de kermis ronddolen, wat oliebollen eten en een kaneelstok, om vervolgens voor een jaar afscheid te nemen van de Tilburgse kermis.

Groetjes Boysocks

Alle teksten ressorteren onder Boysocks©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend.De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Boysocks