Verhalen

Boysocks, honden

Door Boysocks - eerder verschenen op de website van Martijn

Zoals bijna elke dag ga ik na het avondeten de honden uitlaten, we hebben er twee. Twee teefjes, beide zwart. Een is 3, de ander is iets meer dan een jaar. Het zijn Markiesjes, ze zijn te zien op "De Nachtwacht" van schilder Rembrandt.

Meestal ga ik dan slechts een blokje rond, zodat ik weinig van "7th Heaven" (Dramaserie met David Gallagher) hoef te missen, maar omdat we deze keer pas laat hadden gegeten ging ik ze pas om ongeveer 19 uur uitlaten. Op dat tijdstip is die serie al afgelopen, dus ik hoefde niet echt op de tijd te letten.

Een minuut of tien wandelen is dan toch wel het maximale normaal gesproken. Ik loop bij ons de straat uit met één hond zonder riem en de andere aangelijnd. Eigenlijk kunnen ze beide loslopen, maar de ene wil nog wel eens ongecontroleerd de weg oversteken. Ik loop richting het grasveldje bij ons achter, meestal is het daar rustig vlak na het eten, maar ja: ik was nu later dan anders.

Samen met de twee honden loop ik het pad op langs het veld, ik ga in het gras lopen. Dichter bij de kant van de weg waar ik kids zie spelen. Ik ga wat naar de rand van het veldje toe om ze beter te kunnen bekijken, vervolgens loop ik weer wat meer naar het midden van het veldje.

Twee jochies, blond haar, komen mijn kant op. Nou ja, mijn kant; ze komen naar de honden kijken. Gelukkig is de ene aan de riem dus komen ze relatief dicht bij mij. Zoals jullie inmiddels weten, zijn schoenen en sokjes mijn grote liefde. Ik bekeek de schoentjes van deze twee jochies dan ook uitvoerig. De ene, die later vertelt dat hij Dennis heet, had leuke gympjes aan, lichtbruin van kleur. Tom, de andere knul, had blauwe schoentjes aan met klitband, van hem kon ik zien dat ie donkerblauwe sokjes aan had. Volgens mij had Dennis gewoon witte sokjes aan!

Dennis droeg een blauwe trui en donkere broek, Tom daarentegen was in een lichtbruine broek en een beige blouse. Toms oogjes heb ik niet goed gezien, maar van die van Dennis weet ik dat ze mooi blauw waren. Beide waren niet verlegen, spraken me constant met 'U' aan en dat was lastig, ik heb ze ook gezegd dat ze me maar gewoon 'je' moesten noemen.

Ze kwamen erg dichtbij me staan en vroegen hoe de naam was van de honden, ik vertelde dat ze boemer en rakker heetten. Ze gingen met de honden spelen en bonden met mij een heel gesprek aan. Zo kwam ik er achter dat er eentje in de straat achter mijn huis woont, en dat de ander daar zeer regelmatig op bezoek komt. Ze liepen het hele pad verder mee af en vervolgens ging ik een poort in die me terug naar mijn straat bracht. Het vreemde was dat de twee jochies nog steeds met me meeliepen.

Bij mijn huis aangekomen heb ik de hond die aangelijnd zat losgemaakt en ze gingen samen ravotten. De jochies lachen en lachen. Ze bleven maar tijd rekken opdat ik lang aan de deur zou blijven staan. Ze waren leuk gezelschap om mee te kletsen, en laat ik ook eerlijk zijn: ze waren een genot om naar te kijken!

Maar ja, de honden waren toch wel erg moe dus ik zei dat ik die naar binnen ging sturen en dat ik zelf ook naar binnen zou gaan. "Tja dan zullen wij maar weer eens naar huis gaan," kwam het heel erg treurig uit het mondje van Dennis. Dat vond ik ook weer erg sneu tegenover die jochies, dus ik vroeg ze: "Of lusten jullie een glas drinken voordat jullie weer weggaan?"

Ik weet niet of het me verraste maar ze zeiden ja, dus ik liet ze naar binnen gaan. Er was verder toch niemand thuis; mijn vader was iemand met de verhuizing aan het helpen en mijn moeder was naar haar werk. Ik vroeg of ze cola of sinas wilden. Tom wilde meteen cola maar Dennis zei dat ie geen fris lustte. Oh oh, dacht ik omdat ik niet wist of we wel sap in huis hadden. Gelukkig was er sinaasappelsap. Dus ze kregen beide een glas drinken.

We waren nog aan het kletsen toen mijn moeder voor kwam rijden, ik liep even naar voren om het kort te sluiten met haar. Hier had ik immers niet op gerekend. Ze vroeg meteen wie het waren. Ik zei dat die jongens gewoon met de honden gespeeld hadden en zo moe waren geworden dat ik ze wel wat te drinken aan moest bieden. Oke, daar nam mijn moeder genoegen mee. De jongens gingen weer weg en ook mijn moeder ging de deur uit... ik was dus weer alleen.

TRING... Hey, wie kan dat nu zijn? Ik naar de voordeur, doe de deur open en zie daar Dennis & Tom staan, met een meisje (het jongere zusje van Dennis) en nog een jongen (iets ouder) aan de deur. Tom vroeg of de honden even naar voren mochten komen, dus zij even met de honden spelen. Die ene jongen was zo gevlogen, jammer want die zag er ook heel leuk uit. Beetje donker haar, stekeltjes, bruine oogjes.

Dennis & Tom zeiden dat ze maar eens naar huis moesten gaan, maar ze vroegen me wel of ik daar vaker met de honden kwam. Ze vonden het heel leuk en wilden wel vaker met de honden spelen... en ik wil ze graag beter leren kennen... que sera sera!

.

Groetjes Boysocks

Alle teksten ressorteren onder Boysocks©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Boysocks

terug naar boven