Door Boysocks - eerder verschenen op de website van Martijn

Dit is alweer mijn negende column, eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe de verhalen beoordeeld worden. Temeer omdat ik wel vragen krijg om het verhaal van een ander als een van mijn columns te presenteren. Hier hoef je niet over te reageren, immers deze columns zijn persoonlijke ervaringsverhalen. Ik heb deze situaties zelf meegemaakt en weet derhalve dat ze voor 100% op waarheid berusten. Er zijn genoeg website waar je verhalen kwijt kunt lijkt mij, het was sowieso nooit mijn bedoeling geweest om op de site te publiceren. Echter door persoonlijk contact met de vorige webmaster werd mij gevraagd om één van mijn persoonlijke ervaringen te herschrijven zodat deze voor de MARTIJN-Website was te gebruiken, daar heb ik enkel mee ingestemd. Tot zover het zakelijke gedeelte!

Aan het einde van de vorige column schreef ik over een nieuw YF-je. Gezien het prille stadium van de 'relatie' heb ik het toen ook enkel bij die opmerking gelaten. Ik zal deze nieuwe jonge vriend de naam Terence geven. Aanvankelijk ontmoette ik Terence op mijn werk. Steeds vaker kwam hij in de winkel waar ik mijn brood verdien. Aanvankelijk stelde hij me alleen een vraag, deze probeerde ik dan zo goed mogelijk te beantwoorden. Het contact werd steeds vrijer en ik stelde hem voor om mij een keer te helpen met opruimen na sluitingstijd. Dat deed hij, aansluitend gingen we zwemmen. Het bleek dat we veel dezelfde interesses hadden. Steeds vaker brachten we de weekenden door met samen computeren of samen zwemmen.
Wat mij trouwens wel opvalt is dat je minder in de gaten wordt gehouden door badmeesters als je gaat zwemmen met een jochie. Bijkomend voordeel is dat de overige jongens in het zwembad vaak vrijer tegenover je staan als je met een ander knulletje aan het zwemmen bent.

In oktober waren er de Halloween weekenden in het attractiepark "Six Flags Holland". Samen met Terence ben ik daar geweest. Geen achtbaan was ons te eng. Op den duur, toen Terence voor de zoveelste keer in de "Spaceshot" ging besloot ik langs de kant te blijven wachten. Hij raakte in de rij al snel aan de praat met twee andere jochies. Een ervan was erg cute te noemen, de anderen was wel oké! Even was ik aan het overwegen of ik toch met hen mee zou gaan, maar ik besloot het toch maar niet te doen. Ik maakte een foto van de drie kereltjes in de rij, een mooi aandenken. Toen ze er gedrieën weer uitkwamen waren die twee onbekende knullen aan het opscheppen over een attractie waar ze al drie keer in waren geweest. Toevalligerwijs was het een attractie waar Terence en ik nog niet aan toe waren gekomen. Toen ik zei dat we daar dan maar eens moesten gaan kijken wilde ze meteen met ons mee. Op weg daarheen raak ik aan de praat met de knapste van die twee knullen. Hij zei dat hij dacht dat zijn been inmiddels wel wat blauw zal zijn van die andere keren dat ie er in is geweest. Blijkt hij een trainingsbroek aan te hebben waarvan de pijpen helemaal open gemaakt kunnen worden. En wat doet die jongen... precies, hij showt mij zijn prachtige been. Even zie ik zijn boxershort, dan is zijn broekspijp weer gesloten. De attractie viel alleszins mee, maar het gesprek met die mooie jongen zal altijd in mijn geheugen blijven zitten. Toen we er weer uitkwamen gingen ze weer hun eigen weg, immers ze moesten weer naar hen ouders toe. Die dag is er verder niet veel gebeurt. Al met al kun je stellen dat "Six Flags Holland" een geslaagd uitje is!

Na nog een aantal keren zwemmen en computeren samen is het contact eigenlijk doodgebloed. Van een kant jammer, aan de andere kant... door de situatie met Terence kwam ik minder in het zuiden des lands. En daardoor zag ik Danny natuurlijk een stuk minder. Steeds als ik weer bij Danny binnenkom vliegt dat kereltje me in de armen. Ik weet nog steeds niet waarom maar ja... is dat belangrijk? Toen ik enige tijd geleden daar op een maandagmiddag binnenkwam moest ik hem teleurstellen, ik had namelijk geen tijd om te blijven, ik moest naar een verjaardag. Ik beloofde hem de volgende dag te komen bezoeken. Met zijn moeder heb ik toen afgesproken dat ik hem van school zou halen. Toen ik voor de poort van de school stond die dag erna had je hem moeten zien stralen...

Laatst kwam ik daar op een vrijdagavond, heeft ie de hele avond (nou ja, totdat hij naar bed moest) tegen me aan gehangen. Ondertussen speelde ik natuurlijk met zijn lieve jongensvoetjes, waar hij dit keer jammer genoeg geen sokjes aan had. Toen Danny op bed lag vroegen zijn ouders of ik zin had om die zondag mee naar de intocht van Sinterklaas te gaan (Ja jongens, het is al weer een jaar geleden dat ik over de vorige intocht schreef). Natuurlijk wilde ik dat!

Die zondag dus vroeg mijn bed uit, uitgebreid douchen en netjes aankleden. Ik moet immers een goede indruk achterlaten bij Sinterklaas ;-) Als ik vervolgens bij Danny aan de deur sta is het wederom mijn lieve vriendje die de deur open komt doen. Hij loopt nog op sokjes... hmmm heerlijke sokjes! De voet was zeg maar roodbruin van kleur, bij de teentjes en de hielen waren bruine stukken en op de sok zelf stonden Pokémon-figuren. Vooral die afwijkende kleur bij de teentjes vind ik geweldig! Hij moest van zijn moeder zijn schoentjes aan gaan doen. Welke zou hij dit keer pakken? Hmmzzz, cool hij pakte zijn "Be Wild" schoentjes... dat zijn gave jongensschoentjes joh! Wij wandelen richting de intocht. Hij liep constant naast mij, onderweg een beetje stoeiend. De intocht op zichzelf viel tegen! De pieten waren minder speels, deelde minder uit. De optocht was te kaal, teveel ruimte tussen de verschillende onderdelen. Maar het publiek was goed genoeg om naar te kijken .

Toen de intocht voorbij was zijn we even op bezoek gegaan bij een tante van Danny. Daar kreeg hij al een cadeautje dat van Sinterklaas afkomstig zou zijn. Hij had het meteen te druk met het bouwen, het was namelijk K'NEX. Maar toen het niet helemaal wilde lukken, en zelfs zijn moeder hem niet echt verder kon helpen, speelde ik de reddende engel. Ik bouwde het even volgens de tekening in elkaar , Danny was weer blij! Aansluitend nog bij Danny thuis langs. Daar zette zijn vader een demonstratievideo op van de Nintendo GameCube, deze krijgt Danny namelijk voor zijn verjaardag. Ik ging naast mijn lieve vriendje op de bank zitten. Hij schopte meteen zijn schoentjes weer uit. Hij plaatste zijn rechtervoetje in mijn hand, deze accepteerde ik dankbaar. Zijn linker voetje werd op zijn knie te rusten gelegd, ik weet niet of hij het bewust had gedaan. Ik had in elk geval niets te klagen, want zijn mooie linker jongensvoetje schommelde vlak voor gezicht. Af en toe, als ik er zeker van was dat niemand naar mij keek, snuffelde ik aan zijn teentjes. Elke keer speelde hij dan ook met zijn teentjes tegen mijn neus aan... What a boy ;-)

Groetjes Boysocks

Alle teksten ressorteren onder Boysocks©copyright, tenzij anders is aangegeven. Niets van deze pagina mag elders worden geplaatst tenzij nadrukkelijke toestemming van de auteur is verleend. De teksten mogen ook niet gewijzigd, ingekort of verpersoonlijkt worden.

Boysocks